Czym różni się rentowność brutto od netto, jakie koszty pomniejszają zysk i dlaczego obłożenie jest ważniejsze niż efektowna liczba z reklamy.
Rentowność najmu to główny argument w reklamie nieruchomości za granicą — i jednocześnie wskaźnik najczęściej przedstawiany w sposób mylący. Oto jak policzyć go samodzielnie.
Rentowność brutto to roczny przychód z najmu podzielony przez cenę zakupu. Prosta, ale zwodnicza — nie uwzględnia kosztów. Rentowność netto odejmuje podatki, zarządzanie, ubezpieczenie, utrzymanie, pustostany i prowizje — i zwykle jest zauważalnie niższa.
Kluczowy czynnik to rzeczywiste obłożenie. Najem wakacyjny może mieć wysoką stawkę za dobę, ale działać tylko kilka miesięcy w roku; najem długoterminowy w dużym mieście jest stabilniejszy, choć przy skromniejszej stawce. Licz według scenariusza ostrożnego, a nie idealnego.
Uwzględnij też koszty wejścia (podatek od zakupu, notariusz, prowizje) i wyjścia (podatek od zysku, prowizja przy sprzedaży) — wpływają na końcowy zwrot bardziej, niż się wydaje. Wszelkie wartości rentowności mają charakter informacyjny i nie stanowią gwarancji.